Για την πλοήγηση

header image

Δραστηριότητες - Άρθρα

Δραστηριότητα - Δημιουργικό Εργαστήρι

«Ψυχαγωγία»

Το Δημιουργικό Εργαστήρι γεννήθηκε από την ανάγκη μας να έρθουμε κοντά και να αναπτυχθούμε μέσα από τις δημιουργικές μας ικανότητες. Με μεγάλη μας χαρά αναγνωρίσαμε την ίδια ανάγκη και σε πολλούς άλλους ανθρώπους που θέλουν να βγουν από το άγχος της εποχής και να πάρουν μια ανάσα ξενοιασιάς και παιχνιδιού.

 

Ο σκοπός της «Ψυχαγωγίας» είναι αυτός ακριβώς που αναφέρει ο τίτλος του Εργαστηρίου:

  • Να άγουμε την ψυχή μας, να την οδηγούμε και να την διαμορφώνουμε
  • Να κάνουμε ένα ευχάριστο διάλειμμα (ή να χαλαρώσουμε) από τις έγνοιες και την πίεση της καθημερινότητας
  • Να αξιοποιήσουμε τον ελεύθερο χρόνο μας με δραστηριότητες που ευνοούν την προσωπική ανάπτυξη και τη δημιουργικότητα
  • Να παίξουμε, να διασκεδάσουμε και να πειραματιστούμε

 

Τα εργαλεία μας σε αυτή τη διαδικασία είναι:

  • Δημιουργικότητα: η ικανότητα και η ανάγκη για δημιουργία που υπάρχει σε κάθε άνθρωπο
  • Παιχνίδι: το πρώιμο και βαθιά ουσιαστικό μέσο κάθε ανθρώπου για διασκέδαση, επικοινωνία και μάθηση
  • Συνεργασία: η ικανότητα και το μέσο για να κοινωνικοποιούμαστε, να δημιουργούμε επαφές και να αλληλοστηριζόμαστε
  • Συζήτηση: η διαδικασία με την οποία ανταλλάζουμε γνώσεις και πληροφορίες και εξελίσσουμε τη σκέψη μας

 

Σας προσκαλούμε, λοιπόν, να πάρετε μια γεύση Ψυχαγωγίας. Το Εργαστήρι μας είναι ανοιχτό σε κάθε ενήλικο που θέλει να ανακαλύψει και να εξελίξει τις προσωπικές του ικανότητες, να διασκεδάσει και να γνωρίσει νέους ανθρώπους. Το μόνο που χρειάζεται να φέρετε εσείς είναι την καλή σας διάθεση!

Δραστηριότητα - Ομάδα Γονέων

Αποτελεσματική επικοινωνία με τα παιδιά μας...


Σκοπός του σεμιναρίου είναι η διερεύνηση των συμπεριφορών που βοηθούν την επικοινωνία με τα παιδιά μας


Τα θέματα των συναντήσεων θα είναι:

  1. Πώς να ακούω δημιουργικά
  2. Επίγνωση των αναγκών μου ως γονέα και κατανόηση των αναγκών του παιδιού μου
  3. Δεξιότητες διαλόγου
  4. Διαφωνίες. Πως τις γεφυρώνω;
  5. Συναισθηματική επαφή με τον εαυτό μου και το παιδί
  6. Αξιολόγηση
Δραστηριότητα - Βιωματικά Σεμινάρια

ΒΙΩΜΑΤΡΙΚΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Κρίση, κρίνω, ανακαλύπτω και προχωράω…
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε βιώνουμε βαθειάς αλλαγές.  Η καθημερινότητα μας χάνει την σταθερότητα της και τα δυσάρεστα συναισθήματα του φόβου και της μοναξιάς εκδηλώνονται με έντονο άγχος και στρες. Βιώνουμε κρίση οικονομική, ηθική, κοινωνική, επαγγελματική και βαθειά προσωπική.

Καλούμαστε να επαναπροσδιορίσουμε τις δυνάμεις μας και να αξιολογήσουμε εκ νέου τις σταθερές μας. Ελάτε μαζί να ανακαλύψουμε τις δυνατότητες αντιμετώπισης και προσαρμογής στην νέα πραγματικότητα. Να βρούμε τα δυνατά μας κομμάτια.


Ακούω το σώμα μου

Το σώμα μου είναι η μεγαλύτερη πηγή στήριξης του εαυτού μου. Το σώμα είναι ο αποδέκτης όλων των ψυχοσυναισθηματικών μου αντιδράσεων. Στέλνει  μηνύματα και δίνει πολύτιμες πληροφορίες για το τι μας συμβαίνει κάθε στιγμή.

Γι αυτό χρειάζεται να το ακούω. Να το φροντίσω, να το σέβομαι και να το αγαπώ. Ελάτε μαζί να εξερευνήσουμε τα σημάδια και να ανακαλύψουμε τα μονοπάτια επικοινωνίας με το σώμα μας.

Ας ακούσουμε τι έχει να μας πει. Εκφράζει την ψυχή μας.



Σχέσεις

«Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι», λέει μια Ελληνική παροιμία. Στην ψυχολογία λέμε, διερεύνησε τις σχέσεις σου και θα μάθεις πολλά κρυμμένα μυστικά για εσένα.

Σε όλες τις σχέσεις μας καθρεπτίζονται κομμάτια του εαυτού μας που κρύβονται στο σκιερό τμήμα του συνειδητού μας. Ας τα φωτίσουμε…

Μέσα από τους αγαπημένους μας ανθρώπους και όχι μόνο. ..



Εμπιστοσύνη: Πως δίνω –Πως παίρνω

Κάποια στιγμή ζητήσαμε κάτι με κλάματα και δεν το πήραμε ποτέ. Μεγαλώσαμε μαθαίνοντάς να μην ζητάμε πια. Συχνά ακούγαμε να μας λένε: «μάθε να είσαι δυνατός», «πρέπει να τα καταφέρεις μόνος σου»…

Και έτσι πορευόμαστε…

Τι γίνεται όταν οι δικές μας δυνάμεις δεν φτάνουν πια; Τώρα που χρειάζεται να ζητήσω, ξέρω πως; Μπορώ να πάρω;

 


Οι σταθμοί της ζωής μου

Ποια είναι η ιστορία της ζωής μου; Πως με διαμόρφωσε μέχρι τώρα; Από πού ξεκίνησα και που θέλω να πάω. Πως ταιριάζω το παρελθόν μου με το τώρα και τι ζητάω από το αύριο.

Επαναπροσδιορίζομαι μέσα από τη διαδρομή μου και καθορίζω, συνεχίζω την πορεία μου.


Τα παραπάνω σεμινάρια διεξάγονται Σάββατο,  11:00 – 15:00.  Οι ημερομηνίες καθορίζονται ανάλογα την συμμετοχή των μελών. Καλέστε για την συμμετοχή σας στο 210 9712200.

Δραστηριότητα - Ομάδα Θεραπείας

Δεξιότητες επικοινωνίας

Οι συμμετέχοντες μέσα από την διαδικασία:

  • συνειδητοποιούν τα στοιχειά της προσωπικότητας τους που τους δυσκολεύουν στην επαφή τους με τους άλλους ανθρώπους
  • κατανοούν καλύτερα τον τρόπο που λειτουργούν μέσα στις σχέσεις τους
  • βελτιώνουν τις ήδη υπάρχουσες δεξιότητες επικοινωνίας και έκφρασής τους
  • βρίσκουν νέους τρόπους επικοινωνίας
Δραστηριότητα - Η κρίση...

«Η κρίση στις ανθρώπινες σχέσεις»

Ένα βιωματικό εργαστήρι για τις ανθρώπινες σχέσεις  βασισμένο στις αρχές και τη μεθοδολογία της ψυχοθεραπείας Gestalt.

Ένα βιωματικό σεμινάριο για την στάση που κρατάμε απέναντι στην κρίση:

στη σχέση με τον/την σύντροφό μας

στη σχέση με την οικογένειά μας

στη σχέση με τους ρόλους που έχουμε επιλέξει στην καθημερινότητά μας

στη σχέση μας με την κοινωνία σε κρίση.

 

Συντονιστές:    Κώστας Μιχαηλίδης, ψυχοθεραπευτής Gestalt

Χρήστος Καραπιπέρης, κοιν. λειτουργός - ψυχοθεραπευτής

Δραστηριότητα - Σκέπτομαι...

­Σκέπτομαι… άρα Υπάρχω

Μια βιωματική συνάντηση με στόχο να δούμε πως και πόσο η σκεψει μας βοηθάει να ζούμε την ζωή μας καλύτερα.

Από την σκέψη στην δράση!!!

Άρθρο - Το χασομέρι

Το χασομέρι

Πέφτετε από τα σύννεφα όταν βλέπετε το παιδί σας, που συνήθως τριγυρίζει σαν σβούρα και δεν κάθεται φρόνιμο με τίποτα, να μεταμορφώνεται σε χελώνα και ειδικά τις στιγμές που βιάζεστε;

Εσείς τρέχετε πάνω κάτω με το στομάχι κόμπο και τα μάτια καρφωμένα στο ρολόι, που πλησιάζει αμείλικτα να σημάνει την ώρα της κρίσης, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να τα προλάβετε όλα σε χρόνο dt.


Τι είναι το «χασομέρι»

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει αντιληπτό, ότι όταν ένα παιδί χασομερά, αυτό δεν οφείλεται σε κάποια ασθένεια. Καμιά φορά γίνεται σκοπίμως, ενώ άλλες φορές το παιδί είναι τελείως «αθώο». Το χασομέρι ή αλλιώς «κωλυσιεργία» δεν είναι καθόλου ανάρμοστη συμπεριφορά, αλλά αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το παιδί έχει διαφορετική αντίληψη του χρόνου από ότι ένας ενήλικας. Τα παιδιά ζουν το παρόν και αντιλαμβάνονται ελάχιστα το μέλλον. Το χασομέρι γίνεται δυσάρεστο όταν τα παιδιά το κάνουν είτε για να προσελκύσουν την προσοχή ή από αντίδραση, επειδή αισθάνονται ότι «τα πιέζετε» να κάνουν πιο γρήγορα.

Ενώ πιστεύατε πως οι αργοί ρυθμοί των κινήσεων του παιδιού σας εμφανίζονται πάντα λίγο πριν την ετοιμασία για το σχολείο, ξαφνικά διαπιστώνετε πως ακόμη κι ένας εικοσάλεπτος περίπατος μετατρέπεται σε δίωρη εξερεύνηση κάθε κάμπιας ή λακκούβας που θα βρεθεί στο διάβα σας. Τότε λοιπόν πρέπει να λάβετε δράση. 

Αντιμετωπίστε τα γεγονότα:
Φερθείτε ρεαλιστικά: Βεβαιωθείτε πως δίνετε το «καλό παράδειγμα» ξεκινώντας πάντα πρώτοι. Αρχίστε να ετοιμάζεστε είκοσι λεπτά νωρίτερα και όχι πέντε.

Εφαρμόστε τη στρατηγική του αυτοκινήτου: Πείτε ότι θα περιμένετε στο αυτοκίνητο. Κάποιος που περιμένει στο αυτοκίνητο ασκεί εκπληκτική επιρροή στο άτομο που χασομερά στο σπίτι, τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες. Κρατήστε όμως καλή οπτική επαφή για να σιγουρευτείτε πως το παιδί σας δεν θα διατρέξει κανέναν κίνδυνο όσο θα βρίσκεται μόνο του.

Δώστε περισσότερη βάση στο θέμα του ύπνου και ειδικά στις περιπτώσεις που ζείτε ένα βάσανο κάθε πρωί που προσπαθείτε να ξυπνήσετε το παιδί σας και να είστε στην ώρα σας στις υποχρεώσεις σας. Φροντίστε επί μονίμου βάσεως να πηγαίνει νωρίς στο κρεβάτι του, την ίδια ώρα, χωρίς αναβολές.

«Γρήγορα, γρήγορα»: Αποφύγετε τις συνηθισμένες ατάκες που φέρνουν πάντα αντίθετα αποτελέσματα. Μην στέκεστε από πάνω τους λέγοντας συνέχεια «Γρήγορα, γρήγορα». Πείτε το μια φορά κι έπειτα φορέστε το πανωφόρι σας κι ανοίξτε την πόρτα.

Δώστε του την ευκαιρία της επιλογής: Στην περίπτωση που το παιδί σας  βρίσκεται σε σχετικά μικρή ηλικία, αφήστε το να διαλέξει. Ρωτήστε το με ήρεμη και σταθερή φωνή, «Θα ετοιμαστείς γρήγορα ή θα έρθεις έτσι όπως είσαι τώρα, γιατί δεν προλαβαίνουμε;». Τονίστε το λόγο.


Προετοιμάστε το έδαφος

Έχει γίνει πλέον συνήθεια το γεγονός να κυνηγάτε το παιδί σας και εκείνο να χασομερά όλο και περισσότερο. Τότε προετοιμάστε το έδαφος. Φροντίστε από πριν να τα έχετε όλα έτοιμα. Βρείτε τα ρούχα που θα φορέσει, πάντα με την παρουσία και τη γνώμη του, φτιάξτε την τσάντα του και ετοιμάστε το κολατσιό του από την προηγούμενη ημέρα.

Η δική σας στρατηγική: Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Κάντε τη ρήση πράξη και βοηθήστε το παιδάκι σας να αποκτήσει και πάλι ρυθμούς… λαγού.

Καθιερώστε μόνιμες διαδικασίες ρουτίνας που θα βοηθήσουν πραγματικά το παιδί σας να περιορίσει το χασομέρι.

Αφήστε τα παιδιά να βιώσουν τις συνέπειες της καθυστέρησής τους. Για παράδειγμα, αν άργησε να ετοιμαστεί για να πέσει για ύπνο, πείτε του πως δεν προλαβαίνετε να του διαβάσετε παραμύθι στο κρεβάτι. Μην ξεχάσετε να τονίσετε τον λόγο «Επειδή καθυστέρησες, δεν προλαβαίνουμε να διαβάσουμε παραμύθι σήμερα».

Πείτε του ότι φεύγετε σε δέκα λεπτά και τηρήστε το. Έτσι θα καταλάβει ότι πάντα σοβαρολογείτε και ότι τηρείτε τα χρονικά περιθώρια που ορίζετε.


Η άλλη πλευρά…

Σημείο κλειδί για τους γονείς είναι να μάθουν να ξεχωρίζουν τις έννοιες χρόνος – ευθύνη και διασκέδαση – εξερεύνηση. Το χασομέρι και η εξερεύνηση δεν ταυτίζονται. Για τα παιδιά, ιδίως κάτω των τριών ετών, το ταξίδι είναι πάντα πιο σημαντικό από τον προορισμό. Τη στιγμή που εσείς δεν αντέχετε άλλο επειδή το παιδί σας καθυστερεί για να περιεργαστεί μια περίεργη πέτρα ή ένα βατραχάκι, συνειδητοποιήστε πως εκείνο, τη συγκεκριμένη στιγμή ζει ένα υπέροχο συναίσθημα που οι περισσότεροι ενήλικες έχουμε χάσει.

Στον κόσμο των παιδιών και η παραμικρή ανακάλυψη, ασήμαντη για εμάς, είναι για εκείνα ένα θαύμα. Εσείς, πρέπει να ενθαρρύνετε την επιθυμία του για εξερεύνηση. Για να το καταφέρετε αυτό, αφήστε που και που μια πεντάλεπτη βόλτα να διαρκέσει είκοσι λεπτά. Βοηθήστε το παιδί σας να ανακαλύψει τον κόσμο. Πάρτε μαζί σας ένα μεγεθυντικό φακό. Αφήστε, έστω μια φορά, τα παιδιά να σας διδάξουν εκείνα κάτι. Δώστε χρόνο στο παιδί σας. Αφήστε το να αργήσει, (αν ο λόγος της αργοπορίας του είναι ικανοποιητικός) και βοηθήστε το να εξερευνήσει.


Αμαλία Καπουλέα

Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια
Gestalt

Άρθρο - Η Συνάντηση

Η Συνάντηση

Ένα γηροκομείο. Ένα πρωί στην αυλή. Μια ένοικος. Ένα όνομα, Κατερίνα. Μια γηραιά κυρία γύρω στα 85. Κάθεται ήσυχα, μόνη. Πιο κει, εγώ. Απολαμβάνω ένα τσιγάρο, λίγο πριν ξεκινήσει μια ομάδα με ενοίκους. Καπνίζω και την παρατηρώ.

Είναι μόνη, απομονωμένη σκέφτομαι. Νοιώθω στενάχωρα. Να την προσκαλέσω στην ομάδα έχω στον νού. Σηκώνομαι, περπατώ προς το μέρος της, την πλησιάζω.

« Τι κάνεις Κατερίνα;», ρωτάω.

Ρωτάω και περιμένω μια απάντηση για να προχωρήσω στην πρόσκληση. Μια συγκεκριμένη απάντηση. Μια απάντηση του τύπου «καλά είμαι, εσύ;». Αυτό είναι που περιμένω. Αυτό που μου έρχεται με αφήνει γεμάτο έκπληξη και απορία. Ακούω την Κατερίνα να λέει.....

«Τι τα θές...κάνω μια φίλη και μετααπο λίγο πεθαίνει. Και ξανά και ξανά τα ίδια. Ποιό το νόημα;»

Με την έκπληξη στο πρόσωπό μου και την απορία για να μάθω περισσότερα παίρνω μια καρέκλα και κάθομαι πλάι της. Επαναλαμβάνω μέσα μου τα λόγια της κάμποσες φορές. Γεμίζω συναισθήματα διάφορα. Πολλά είναι αντιφατικά μεταξύ τους. Νοιώθω να μπουκώνω, μπερδεύομαι. Έχω ανάγκη να ξεδιαλύνω αυτό που μόλις είχα ακούσει. Να το αναλύσω λέξη προς λέξη. Αρχίζω την ανάλυση....

...κάνω μια φίλη...άρχισε η Κατερίνα. Μπράβο Κατερίνα, πανηγυρίζω μέσα μου. Χαρά έχω.

...και μετά απο λίγο πεθαίνει...Η χαρά έχει φύγει. Λύπη νοιώθω τώρα, στενάχωρα.

...και ξανά και ξανά τα ίδια...Μια μονοτονία, μια κούραση.

...ποιό το νόημα...Ψάχνω κάτι, αγωνία, ελπίδα

Η πρόταση είναι μία, τα συναισθήματα πολλά. ... χαρά-λύπη-μονοτονία-αγωνία-ελπίδα. Όλα αυτά μαζί, ταυτόχρονα, σε μια και μόνο πρόταση. Το συναίσθημα σε μια λέξη.....χαραλυπομονοτονοαγωνιοελπίδα.....Καλά καλά, δεν μπορώ να το προφέρω. Αυτή όμως είναι η κατάστασή μου στο άκουσμα αυτής της πρότασης. Και εγώ τι κάνω; Προσπαθώ να σταθώ κάπου, απομωνόνοντας μια λέξη, κάτι και αγνοώντας τα υπόλοιπα. Στη χαρά; στη λύπη; στη μονοτονία; στην αγωνία; στην ελπίδα; να μείνω κάπου. Σε μια μεριά του νομίσματος. Σαν να βλέπω ένα νόμισμα απο τη μια μόνο μεριά. Το νόμισμα είναι ένα. Απο όπου και άν το δείς, το νόμισμα παραμένει το ίδιο. Άν κοιτάζεις τη μία πλευρά, αποφεύγεις την άλλη. Η άλλη όμως, είναι εκεί, παρούσα. Σαν να προσπαθώ να χωρίσω τα αντίθετα. Αλλά πώς να τα χωρίσω, όταν μέσα στην ίδια τη ζωή τα αντίθετα συγχέονται;

...τι τα θές..κάνω μια φίλη και μετά απο λίγο πεθαίνει...και ξανά και ξανά τα ίδια..ποιό το νόημα;

Αν δεν αισθανθώ βαθιά αυτά τα λόγια, αν δεν σταθώ να δω τι γίνεται μέσα μου στο άκουσμα αυτής της πρότασης, τι μου απομένει να πώ στην Κατερίνα; Θεωρίες, μόνο θεωρίες. Τακτοποιημένες και ξεκάθαρες θεωρίες. Μόνο που αυτές οι θεωρίες δεν είναι η ζωή. Ποιά είναι η ζωή; Η ζωή της Κατερίνας;

...τι τα θές, κάνω μια φίλη και μετά απο λίγο πεθαίνει. Και ξανά και ξανά τα ίδια, ποιό το νόημα;

Υπάρχει άραγες νόημα; Υπάρχει , υπάρχει!!! , φωνάζω μέσα μου. Και ποιό είναι; Μακάρι νάξερα. Αυτό το νόημα θα το βρεί η Κατερίνα για την ίδια. Είναι δική της υπόθεση, γιατί είναι το δικό της νόημα. Και πώς θα το βρεί; Πως το βρίσκω εγώ; Πως το βρίσκεις εσύ; Μέσα απο την εμπειρία και μέσα από την ένταση των αντιθέσεων που βιώνεις.

Φαντάσου την εικόνα. Κάθεσαι κάπου ήσυχα. Δεν υπάρχει θόρυβος, κανένας θόρυβος. Ξάφνου, ένα αεροπλάνω πετά σε μικρό ύψος πάνω απο σένα. Πολύς θόρυβος, εκωφαντικός θόρυβος. Απομακρύνεται και χάνεται στον ορίζοντα. Τώρα, πάλι ησυχία. Μόνο που αυτή η ησυχία είναι διαφορετική. Είναι βαθύτερη αποπρίν. Τη νοιώθεις βαθύτερα. Μέσα απο την ένταση της αντίθεσης ζουν τα πάντα. Ζουν και γίνονται βαθύτερα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να επιτρέψεις σε αυτήν την ένταση να υπάρχει. Μετά την ένταση η ηρεμία μεγαλώνει. Η ένταση δίνει νόημα στην ηρεμία.

«Τι τα θες...Κάνω μια φίλη και μετά από λίγο πεθαίνει. Και ξανά και ξανά τα ίδια. Ποιό το νόημα;», μου λέει η Κατερίνα.

Κάθομαι απλά πλάι της. Ακούω, νοιώθω, δεν μιλάω...σε λίγο μιλάει εκείνη....

«Τουλάχιστον, τώρα πια δεν φοβάμαι τόσο τον θάνατο. Έχω εξοικειωθεί με την ιδέα πως κάποια μέρα θα πεθάνω. Δεν είναι και τόσο τρομερό όσο μου φαινόταν κάποτε»

....Ένα χαμόγελο φωτίζει το πρόσωπό της.

Χαμογελώ και γώ, της κλείνω πονηρά το μάτι και την αφήνω γιατι σε λίγο ξεκινά η ομάδα....

 

Κωστας Μιχαηλίδης

Απόσπασμα απο την παρουσίαση στο πρώτο συνέδριο Κωνσταντινουπολιτών

Οκτώβρης  2009

Άρθρο – Μια φορά και έναν καιρό…

Μια φορά και έναν καιρό…

Ομάδα παραμυθιού /Γηροκομείο / Εστία Κωνσταντίνουπολεώς

Πάει ένας χρόνος τώρα, που τις Δευτέρες συναντιόμαστε μέσα από το παραμύθι. Κάθομαι και τους χαζεύω καθώς έρχονται, μαζεύονται, κάθε Δευτέρα συγκεκριμένη ώρα. Τους χαζεύω και παρατηρώ τα πρόσωπα.  Πρόσωπα χαρούμενα, λυπημένα, βαριεστημένα. Και ο νους μου τρέχει, σκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη. Αλλά να! Κάθονται έτοιμοι να ακούσουν. Να ακούσουν το παραμύθι: «Μια φορά και έναν καιρό…»

Το ταξίδι έχει ήδη ξεκινήσει. Ταξίδι σε κόσμους άλλους μαγικούς, πέρα από τις σκέψεις και τον νου. Διαβάζω και παρατηρώ. Τα πρόσωπα αλλάζουν, θα έλεγα ξυπνούν.

Αυτό είναι το παραμύθι. Παραμύθι, είναι το «ξύπνημα». Το ξύπνημα του Γιάννη, της Μαρίκας, της Πηνελόπης, του Μιχάλη. Και μαζί τους το δικό μου ξύπνημα. Ξυπνούν και θυμούνται: Το εστιατόριο απέναντί από τον πύργο του Γαλατά, τον Κεράτιο, το Φετιετζαμισί, τα νιάτα τους στο Ιωακείμιο, το σπίτι τους. Τους περιπάτους στον Αντιφωνίτη και την Παναγία Βλαχέρνα. Την Βουλγάρική εκκλησία με την άσπρη δαντελωτή πρόσοψη. Το ναλμπούδικο στα Ψωμαθιά. Τα βραδάκια στο σινεμά ‘Ατλα και Σαράι. Την γιαγιά την Σταμάτα. Το πικάπ και τα τραγούδια με τα εγγονάκια τριγύρω. Θυμούνται τα Ζουρφιξ. Κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα. Τα γέλια και τα χωρατά.

Θυμούνται και ζωντανεύουν. Σαν παραμύθι. Γιατί παραμύθι σημαίνει να ζεις την ζωή. Και να την ζεις χαρούμενα. Χωρίς απώτερο σκοπό. Χωρίς κανένα απόλυτος σκοπό. Σαν τα μικρά παιδιά που παίζουν με τα βότσαλα. Υπάρχουν φορές που η εικόνα αυτή μου έρχεται στο νου. Καθώς τους βλέπω , να παίζουν, να διαφωνούν. Είναι οι φορές που γίνονται ένα με τους ήρωες του παραμυθιού. Είναι φορές που θυμούνται τον ήρωα που υπάρχει μέσα τους. Είναι φορές που ο ήρωας αυτός παίρνει σάρκα και οστά και ζωντανεύει. Και τότε γεμίζουν ένταση. Ζουν μέσα στην έκσταση.

Γιατί αυτό είναι η ζωή. Η χαρά. Τι και αν είσαι 10, τι και αν είσαι 50, τι και αν είσαι 90. Αυτός είναι ο χρόνος. Και η χαρά της ζωής, το παιχνίδι είναι πέρα από το χρόνο. Γιατί αφορά την ίδια την στιγμή, το ΤΩΡΑ.

Βλέπεις μπροστά σου έναν γέροντα. Αυτό βλέπεις. Αυτό που δεν βλέπεις είναι το παιδί που κρύβει μέσα του. Βλέπεις το μισό. Χάνεις το ολόκληρο. Όπως με την κάμπια. Βλέπεις μια κάμπια. Αυτό βλέπεις! Να θυμάσαι όμως. Μέσα σε μια κάμπια υπάρχει μια πεταλούδα.

Να θυμάσαι. Να θυμάσαι την πόλη όπως ήταν. Κοίτα την σήμερα αυτήν που είναι. Μπορείς να δεις την πεταλούδα που υπάρχει μέσα της;

 

Κώστας Μιχαηλίδης

Γηροκομείο / Εστία Κωνσταντίνουπολεώς/ 2009